


Januari 2012
Wil je van je rookverslaving af? Dan kan ik je het boek “De Opluchting” van Jan Geurtz van harte aanbevelen.
Zelf rook ik al 45 jaar en best stevig (tot 2 pakjes per dag). Ik ben zo bang geweest voor het stoppen met roken, dat ik het zelfs nog nooit geprobeerd heb. Maar nu ga ik het doen. Het boek “De opluchting” heeft me enorm geholpen omdat het zo precies beschrijft wat het is om verslaafd te zijn. Hoe je je vastklampt aan verslavingsillusies, zoals: roken helpt je te concentreren, het helpt je te ontspannen, het helpt tegen verveling, het helpt tegen stress. De gedachte dat roken je waar dan ook mee helpt is een symptoom van de verslaving.
Bij de verslaving hoort ook angst. Angst voor het mislukken en daardoor het gevoel te hebben een grote slappeling te zijn. Angst voor als ’t wel lukt om uit de verslaving te stappen: mis ik het roken dan niet de rest van m’n leven? Die angst kan de vorm van paniek aannemen, zoals je die voelt als je wilt roken en merkt dat je sigaretten op zijn. Die angst is ook een kenmerk van elke verslaving: er is altijd angst: angst om te stoppen, angst om verslaafd te blijven, angst om je asociaal te gedragen, angst voor afwijzing door anderen maar vooral ook door jezelf.
Angst kan je niet overwinnen door er tegen te vechten. Angst overwin je door die te accepteren, en juist datgene te doen waar je bang voor bent. Angst wijst je in de richting die je eigenlijk, diep in je hart, op wilt gaan.
Roken is een verslaving. Het verlangen naar een sigaret is niets anders dan het verlangen om even bevrijd te zijn van dat verlangen naar een sigaret, om even niet aan roken te hoeven denken. Op het moment dat je uit je verslaving gestapt bent, ben je van die dwanggedachten, die dwanghandelingen bevrijd.
Roken, überhaupt verslavingen, worden vaak in stand gehouden door negatieve gevoelens van schaamte, schuld en zelfverwijt. Je zit in een cirkel van zelfafwijzing en zelfvernietiging. Stoppen met roken, en met elke andere verslaving, is een heel effectieve manier om die negatieve spiraal om te keren in een positieve spiraal, en zelfontplooiing.
“De opluchting” vind ik dus een geweldig boek. Het beschrijft wat het is om verslaafd te zijn, hoe je jezelf continu in de maling neemt met je verslavingsillusies. Hoe angst altijd een onderdeel is van de verslaving en je die angst niet moet bestrijden maar juist accepteren. Het heeft mij geholpen om voor ’t eerst in m’n leven die stap te nemen. Ik weet dat ik vele moeilijke momenten zal hebben, maar dat die na enkele seconden of minuten hoogstens, weer verdwijnen. En dat die moeilijke momenten steeds minder vaak zullen terugkomen.
Ik wens jullie net zoveel succes met het uit je verslaving stappen als ik mezelf succes wens!